tarafından Arthipo | 17 Kasım 2016 | Sanat Tarihi
Modernizm Sanat Akımı
Modernizm Sanat Akımı kültürel eğilimleri ve değişikliklerle birlikte, 19. ve erken 20. yüzyıllarda Batı toplumunda geniş kapsamlı dönüşümler ortaya çıktı, bir felsefi bir değişimdi. Modern endüstriyel toplumların gelişimin neticesinde şehirler hızlı büyüdü. Birinci Dünya Savaşı korkular Aydınlanma düşüncelerinin reddedilmesine neden oldu ve birçok modernist dini inancı reddetti.
Modernizm bir dizi kültürel şokların etkisiyle kuruldu. Bu büyük şokların ilki 1. Dünya Savaşı’dır, 1914 ile 1918 Avrupa’yı kasıp kavurmuştur. Bilimin ve teknolojinin vaat ettiği, Aydınlanma’nın beslediği evrensel insan fikri yerle bir olmuş, kıta Avrupası üzerinde büyük katliamlar meydana gelmiştir. Elbette bu vahşetin sonunda derin bir korku ve endişe kalmış insanlar geleceğe umutsuzlukla bakmaya başlamışlardır.

Modernizm merkezi meşgalesi insanın bilinç ve bilinçaltıdır. Romantik dünya görüşünün aksine, ilerleme ve büyüme yerine modernist aydınlar çürüme ve bireyin büyüyen yabancılaşmasını koyar. Modern toplumun makinesel yapısı, sanatsal dürtüye kişiliksiz kapitalist ve karşıt olarak algılanmaktadır.
Modernizm, genel olarak, geleneksel formlar büyüyen şehirlere pratik bir şekilde uygulanmaya çalışılmasıdır. Şair Ezra Pound “yeni yapı” için geçmişin artık kullanılmayan kültürü olarak görmesi hareketin mihenk taşı oldu.

Modernizmin önemli bir özelliği, resim, şiir, bina, vb oluştururken kullanılan süreçler ve malzemelerle ilgilidir: Tekniklerin kullanımı sırasında geleneksel öz bilinçle ironilere başvurulmuştur. Modernizm açıkça gerçekçilik ideolojisini reddetti. Kuruluş, yeniden, tekrarlama, revizyon ve parodi ile geçmişin öz-bilincini kullanıldı.
Modernizm Felsefi Yapısı
Bazı düşünürler sanat ve diğer disiplinlerde modernizmi, öz bilince dayanma ve kendi kendini referans olarak göstermeyi bir mod olarak tanımlar. Batı’da bilim ve teknoloji ile doğayı yeniden şekillendirme olarak görenler de vardır. Bu açıdan bakıldığında, modernizmde ilerleme geri çekilir. Sanattan ticarette, felsefeye, varoluşun her yönüyle yeniden incelenmesini teşvik eder. Estetik bir iç gözlem olarak modernizme odaklanır. Bu Birinci Dünya Savaşı teknolojinin kullanımına özgü reaksiyonlarda; Samuel Beckett, Friedrich Nietzsche gibi (1844-1900) dönemini kapsayan sanatçıların eserlerinden anti-teknolojik ve nihilist yönler dikkat çeker.

Pedestal Table in the Studio 1922 Andr? Masson 1896-1987 Bequeathed by Elly Kahnweiler 1991 to form part of the gift of Gustav and Elly Kahnweiler, accessioned 1994 http://www.tate.org.uk/art/work/T06819
Victoria Dönemi İngiltere’si hızlı gelişen ve kentleşen bir ülkedir. İnsan Haklarının çok düşük olduğu, işçilern köle olarak görüldüğü ve bir kesimin hızlı zenginleştiği bir dönemdir. Toplumun tüm dinamiklerin toplu bir şekilde değiştiği ve adalet kavramının yitirilidiği bir ortamda Modernizm kent emekçi sınıfların yaşamlarını iyileştirmek için sanatın yardımcı bir rol alabileceğine dair güçlü duygular vardı.
Manet Modernizmin resimdeki (1832-1883), habercisiydi. Kendi gerçekçiliklerinin yeterince dürüst olmadığını varsayımına dayanarak resimle bir memnuniyetsizlik belirtmek için harekete geçti. Akılcılık da rakiplerini etti .
Modernizm Sanat Akımı Ünlü Ressamlar, Yazarlar, Heykeltraşlar
Piet Mondrian, Egon Schiele, Ludwig Mies van der Rohe’s, Reina Sofía, Pablo Picasso, Jean Metzinger, André Masson, Edward Johnston, Marjorie FitzGibbon, Marcel Proust, Virginia Woolf, Robert Musil, Dorothy Richardson, Ezra Pound

tarafından Arthipo | 17 Kasım 2016 | Sanat Tarihi
Pop Art Sanat Akımı
Pop Art Sanat Akımı endüstriyel yaşamı reddetmedikleri gibi, sanatlarının da bu dünyanın yapıtlarını yarattığı görüşünde idiler. Çünkü onlar, içinde bulunulan durumu, devamlı protesto ederek yaşamanın olanaksız olduğu görüşünde idiler. Bu bakımdan, ilk bakışta Popçuların gerçekçi oldukları dikkati çekmektedir. Pop Art Sanat Akımı ressam, bir öğle yemeğinin artıklarını, bir masa tablası üzerine yapıştırıp, kendi yapıtı olarak galeride sergileyebiliyor ya da kâğıt hamuru ile kolayı karıştırarak ağzı açık bir timsah biçimlendiriyor ve içi doldurulan bezlerle biçimlendirdiği çıplak bir kadını bu hayvanın boğazından içeri sokuyordu. Bunlara paralel olarak, bir klozeti olduğu gibi, alıp tuvaline çakıyor ve resim olarak seyirci önüne çıkarabiliyor.

Otomobil parçaları, reklam resimleri, kısacası Pop Art Sanat Akımı için yaşamda yer alan her şey resme sokulabiliyor. Yani pop ressam, resim anlayışı olarak, resimle-gerçek eşya, ya da resimle nesne birleşimini öngörüyordu. Bir Amerikan sanatı olarak ortaya çıkan bu akım, çağımızın endüstriyel tüketim toplumunun içinde bulunduğu durumunu yansıtmayı, bu biçimde düşünüyordu. Bu açıdan bakınca, pop-art akımına neden “Kapitalist Gerçekçilik” denildiği de anlaşılabilmededir. Pop-art’ın önemli sanatçıları arasında Segal, Woody Van Amen ve Roy Lıchtensteın gibi ressamlar ön planda gelmektedir. Ancak onlara ressam mı, heykelci ressam mı demek gibi bir durum da söz konusu olabilmektedir.

Pop Art Ünlü Ressamlar, Sanaçılar
Andy Warhol, Roy Lichtenstein, James Rosenquist, Claes Oldenburg, Richard Hamilton, Tom Wesselmann, Sigmar Polke, Eduardo Paolozzi, David Hockney, Alex Katz, George Segal, Ed Ruscha, Robert Rauschenberg, Jasper Johns
tarafından Arthipo | 17 Kasım 2016 | Sanat Tarihi
Op Art Sanat Akımı Nedir?
Op Art Sanat Akımı 1960’larda ortaya çıkan ve süratle yayılan pop-art’ın karşısına, OP-ART ve Kinetik (cinetique) diye adlandırılan yeni sanat akımları daha da tutarlı boyasal çalışmalarla çıktı. 1962’de bir eleştirmen tarafından ad konulan bu yeni akım, yani Op- Art = Optical Art, ne lekeci ne de soyut hareket resmi gibi rastlantıya dayanan bir resmetmeyi benimsiyordu. Op-art’ ta, pop-art gibi tüketim toplumunun günlük kullandığı eşyalar da kolaj biçiminde tuvale yapıştırılmıyordu.
Op-artçı, resimde figüre dayanmayan saf geometrik biçimleri, akılcı, irticalıktan uzak, yalnız cetvelin kesinliği ile sınırlandırılmış olarak düzenliyordu. Boyama işleminde ise, strüktür değerlendirmesini hiç dikkate almıyordu. Bu akımın resimlerinde bazen bir tek biçimselliği görülür. Ayrıca op-art, inşacı bir resmi benimsediği halde, kompozisyon görüntüsünde biçimlerin duruk bir etki yapmadığı, aksine hareketlenen biçimlerin yaratılmasının amaçlandığı gözlemlenir. Örneğin bu anlayışta, bir Malewitsch’in ya da Mondrian’ın resimlerindeki katılık ve duruluk yoktur.

Op Art Sanat Akımında İnşacılık
Op-art’taki inşacılık, Malewitsch inşaatçılığından tamamen başka bir biçimlemeyi ortaya koymaktadır. Kısacası hesaba ve ölçüye dayanan bir hareket resmidir bu. VICTOR VASARELY, bu anlayışın yaratıcı temsilcisidir. Bilimsel renk çemberleri, valörlere dayanan renk dizileri, sanki op-art akımı için araştırılıp bulunmuş gibidir. Op-art’ın en genel özelliği, geometri ile hareket eden biçimlerin bir bağlantı içinde birleştirilmesidir.

Op-art sanatçılarının geometrik biçimleri, renk dizileri ve çemberleri ile görüntü olarak hareket eder biçimde göstermeyi başarması, kinetik ya da sinetik (cinetique) denen ve hareket eden renkli biçimleri bir makina yoluyla imal etmeyi amaçlayan yeni bir akımın ortaya çıkmasına neden olmuştur; zemin hazırlamıştır da denebilir. Kinetik sanat terimi, Yunanca hareket anlamına “kinese” sözcüğünden alınmıştır. Duvara yansıtılarak elde edilen ve durmadan değişen geometrik biçimler imal eden kinetik resim makineleri için elektrik motorları, prizmalar, dönen çarklar ve gereçler, kimi teknisyenler, kimyacı ve fizikçiler tarafından yapılmaya başlandı. Böylece bu kez resim, sanatçı tarafından değil, bir çeşit teknik adamların işi oldu. Kısacası bu anlayış, ışık etkilerine dayanan ve daha çok bir çeşit dekor için çeşitli görüntüler imal eden bir yola gitti. Bu görüntü imalatçılığının önemli temsilcileri arasında daha çok Amerikalılar yer almaktadır. örneğin Harry Kramer ve Tinguely gibi.
Op-Art Ünlü Ressamlar, Sanaçılar
Victor Vasarely, Bridget Riley, Frank Stella, Jesus Rafael Soto, Josef Albers
tarafından Arthipo | 17 Kasım 2016 | Sanat Tarihi
Sembolizm Sanat Akımı, Simgecilik
Sembolizm Sanat Akımı, Simgecilik akımı Gauguin’in Pont-Aven Okulu’nda yer alan sanatçılarca ustalarının görüşlerine uygun olarak benimsendi. Ancak bu akımın esas temsilcileri Nabis denen ressamlar oldular. Maurıce Denis, çevresinde toplanan bu simgeciler ise daha çok dinsel konularda resimler yaptılar. Bonnard ye Vuillard da Nabis ressamlarındandılar. İsviçreli Erdinand Hodler’de çizgisel figür anlatımında olan bir simgeciliği temsil etmiştir.
Aslında simgecilik de, insan içine dönük bir anlatım biçimidir. Ancak bu akım resimden çok edebiyat alanında yapıtlar vermiştir. Dışavurumculuk akımında da durum aynı olmuştur.

Sembolizm Sanat Akımı, Simgecilik, İnsan ve Çevre Arasındaki Zıtlık
Çağın dramı, insan ile çevresi arasında giderek büyüyen anlaşmazlık ve zıtlığa dayanıyordu. Bu çevre ve insan zıtlığı da resimde renk ve biçim karşıtlığı olarak yansımaktadır. Van Gogh, Edvard Munch hatta Gauguin’de hep aynı nedenin yarattığı bir dram gözlemlenmektedir. Bu karşıt ve zıtlık, renklerin uyumlu değil karşıt olmaları ile de anlatılmıştır. Yani bu zıtlık çatışması renklerde de vardır. Hatta bu insan-çevre zıtlığı, sanatçıların toplumdan kaçarak ıssız, uygar dünyadan uzak yerlere gitmelerinde de görülmektedir.
Sembolizm farklı biçimler alabilir. Simgelendirme bir bakıma sanatçının zihinsel kavrayış biçimiyle de yakından ilgilidir. Daha açık bir ifadeyle derin ve daha önemli olana farklı bir anlam vermek istenilmektedir. Bir eylem, bir yaşantı ya da birileri tarafından konuşulan bir cümle bir sembolik değere sahip olabilir. Örneğin, “nefret” bir düşmanlık simgesidir. Benzer şekilde, size nefretle bakan biri sizin simgesel olarak ifade edilebilir. Elbette burada nefret duygsununun semboloize edilmesi gerekir.
Bir nesne ya da bir faaliyetin sembolik anlamı nasıl kullanılırsa kullanılsın anlaşılabilirliği bakan kişinin iç dünyası ile de yakından alakalıdır.

Apaçık olan şeyle anlamı çok daha derin olanın sembolik değeri farklı olmayabilir. Sembolizmde çift anlamlılık eklemek sanatçıya özgürlük verir. Bu nedenle Sembolizm karakterleri bir parça evrensellik barındırmaktadır.
Sembolizm Sanat Akımı, Simgecilik, nesne ya da şeylerin orijinal anlam ya da işlevinden farklı olarak yeni anlam yükleme ile evrensel anlama ulaşmaya çalışır. Metafor, alegori ve kinaye, sembolizm gelişiminde yardımcı olan edebi biçimlerdir. Sanatçılar daha evrensel konulara bazı şeyleri bağlamak için sembolizmi kullanırlar. Semboller daha sonra bu görkemli fikir veya nitelikleri temsil etmektedir. Örneğin, bir sanatçı kendi başına bir renkten başka bir şey olmayanı ama daha derin bir anlam için belirli bir renk kullanabilir. Örneğin Joseph Conrad Afrika kıtasının “karanlık” olarak niteleyerek o bölgenin geri kalmışlık ve orada kötülük olasılığını sembolize etmiştir. Sembolizm Sanat Akımı, Simgecilik.
Sembolizm Akımının Önde Gelen Ressam, Heykeltraş ve Sanatçıları
Gustav Klimt, Edvard Munch, Gustave Moreau, Frida Kahlo, Arnold Böcklin, Odilon Redon, Eugène Henri Paul Gauguin, Sir Edward Coley Burne-Jones, Nicholas Roerich, Franz Stuck, Fernand Edmond Jean Marie Khnopff, Mikhail Vasilyevich Nesterov, Émile Henri Bernard, Mikhail Aleksandrovich Vrubel, Eugène Anatole Carrière, Ludwig Fahrenkrog. Sembolizm Sanat Akımı, Simgecilik
tarafından Arthipo | 17 Kasım 2016 | Sanat Tarihi
Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm
Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm, 1940’larda New York’ta gelişen bir sanat akımıdır. Amerikan resminde kendini gösteren akım İkinci Dünya Savaşı sonrası sanat hareketidir. Uluslararası etki bakımından genelde sanatın başkenti sayılan Paris yerine New York şehrini koymuş ve böylelikle aslen bir Amerikan hareketi olmuştur. Soyut dışavurumculuk terimi ilk olarak Robert Coates tarafından 1946 yılında dile getirilmiştir.
Soyut Dışavurumculuk teknik olarak, gerçeküstücülüğün spontane ve belirlenmezliği ile Tachizm ekolünde olduğu gibi, tuval üzerinde bilinçaltı yaratma üzerine kurgusunu temel alan yani Jackson Pollock damlama boya, André Masson, Max Ernst, ve David Alfaro Siqueiros çalışmalarına köken olarak ele alan olan bir tekniktir.Paalen kuantum mekaniğinin fikirlerini yanında totemsel fikirlerle mekansal fikirlerle yerli resmin temelini hazırlamıştır.

Totem Sanatın (1943) Martha Graham, Isamu Noguchi, Jackson Pollock, Mark Rothko ve Barnett Newman gibi sanatçıların üzerinde önemli bir etkisi vardı. 1944 yılında Barnett Newman Amerika’nın en yeni sanat hareketi anlatmaya çalıştı. Haraket içinde; Paalen Gottlieb, Rothko, Pollock, Hofmann, Baziotes, Gorki gibi sanatçılar da yer almaktadır. Motherwell bir soru işareti ile belirtilmiştir. Soyut ekspresyonizm için en erken örnekler ölçek genellikle büyük olmasa da Pollock damla resimleri ve özellikle de Mark Tobey’in “Beyaz Yazı” tuvalleri örnek olarak göstermek mümkündür.
Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm Diğer Sanatçılara Benzerlikler
Soyut dışavurumculukda, 20. yüzyılın başlarında Rus sanatçılarıyla Wassily Kandinsky gibi birçok üslup benzerlikleri vardır. Bu kendiliğindenlik veya izlenim soyut ekspresyonistlerin eserlerinde birçok özelliği barındırmasına rağmen, çoğunun büyük boyda olması iyi bir planlama gerekiyordu. Paul Klee, Wassily Kandinsky, Emma Kunz ve daha sonra Rothko üzerinde, Barnett Newman, ve Agnes Martin gibi sanatçılar, soyut sanat açıkça manevi bilinçsiz ve zihin ile ilgili fikirlerin ifade ettiler.
Bu resim tarzı 1950’lerde kabul görmüş tartışma konusudur. Amerikan sosyal gerçekçilik 1930’larda ana konudur. Sosyal gerçeklik sadece Büyük Buhran’ın etkileriyle değil, bununla beraber David Alfaro Siqueiros ve Diego Rivera gibi Meksika muralists sanatçıları etkilemiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan yeni siyasi iklim uzun süre bu ressamların toplumsal protestolarına tahammül etmedi. Soyut dışavurumculuk Dünya Savaşı sırasında ortaya çıkan ve bu yüzyıl Gallery Art New York’ta galerilerde en erken 1940’larda sergilenmeye başladı. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra McCarthy dönemi ABD’de sanatsal sansür uygulanan bir dönemdi. Ancak konu tamamen soyut olsaydı apolotik varsayılıyordu ve bu nedenle güvenli bir sanat biçimiydi. Sanat siyasi olsaydı, içeriği bakımından otoriteyle çatışması kaçınılmaz olurdu.

Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm Ressamlar
Hans Hofmann 1880-1966 Alman/Amerikalı Ressam. Mark Tobey 1890-1976 Amerikalı Ressam. Alma Thomas 1891-1978 Amerikalı Ressam. Louise Nevelson 1899-1988 Rus/Amerikalı Heykeltıraş. Jack Tworkov 1900-1982 Polonyalı/Amerikalı Ressam. Adja Yunkers 1900-1983 Amerikalı Ressam. Mary Callery 1903-1977 Amerikalı Heykeltıraş. Adolph Gottlieb 1903-1974 Amerikalı Ressam. Alfred Jensen 1903-1981 Guatemalalı/Amerikalı Ressam. Seymour Lipton 1903-1986 Amerikalı Heykeltıraş. Mark Rothko 1903-1970 Litvanyalı/Amerikalı Ressam. Aaron Siskind 1903-1991 Amerikalı Photographer. Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm
Esteban Vicente 1903-2001 İspanyol/Amerikalı Ressam. Willem de Kooning 1904-1997 Alman/Amerikalı Ressam. Jose de Rivera 1904-1985 Amerikalı Heykeltıraş. Arshile Gorky 1904-1948 Armenian/Amerikalı Ressam. Balcomb Greene 1904-1990 Amerikalı Ressam. Gertrude Greene 1904-1956 Amerikalı Ressam. Isamu Noguchi 1904-1988 Japon /Amerikalı Heykeltıraş. Clyfford Still 1904-1980 Amerikalı Ressam. John Ferren 1905-1970 Amerikalı Ressam. Barnett Newman 1905-1970 Amerikalı Ressam. James Brooks 1906-1992 Amerikalı Ressam. Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm
Herbert Ferber 1906-1991 Amerikalı Heykeltıraş. David Smith 1906-1965 Amerikalı Heykeltıraş. Albert Kotin 1907-1980 Rus/Amerikalı Ressam. Perle Fine 1908-1988 Amerikalı Ressam. Lee Krasner 1908-1984 Amerikalı Ressam. George McNeil 1908-1995 Amerikalı Ressam. Jack Bush 1909-1977 Kanadalı Ressam. Enrico Donati 1909-2008 Amerikalı Ressam. Norman Lewis 1909-1979 Akrikalı-Amerikalı Ressam. Morris Graves 1910-2001 Amerikalı Ressam/Heykeltıraş. Franz Kline 1910-1962 Amerikalı Ressam. Louise Bourgeois 1911-2010 Fransız/Amerikalı Heykeltıraş. William Baziotes 1912-1963 Amerikalı Ressam. Morris Louis 1912-1962 Amerikalı Ressam. Roberto Matta 1912-2002 Şilili/French Ressam. Jackson Pollock 1912-1956 Amerikalı Ressam.
L-Z
Lawrence Calcagno 1913-1993 Amerikalı Ressam. Philip Guston 1913-1980 Kanadalı/Amerikalı Ressam. Ibram Lassaw 1913-2003 Amerikalı Heykeltıraş. Conrad Marca-Relli 1913-2000 Amerikalı Ressam. Ad Reinhardt 1913-1967 Amerikalı Ressam. William Scott 1913-1989 İngiliz Ressam. Alberto Burri 1915-1995 İtalyan Ressam. Edward Dugmore 1915-1996 Amerikalı Ressam. Robert Motherwell 1915-1991 Amerikalı Ressam. Elmer Bischoff 1916-1991 Amerikalı Ressam. Alfonso Ossorio 1916-1990 Filipin /Amerikalı Ressam. Richard Pousette-Dart 1916-1992 Amerikalı Ressam. Nicolas Carone 1917-2010 Amerikalı Ressam/Heykeltıraş. Stephen Greene 1917-1999 Amerikalı Ressam. David Hare 1917-1992 Amerikalı Heykeltıraş. Milton Resnick 1917-2004 Rusya/Amerikalı Ressam. Elaine Fried de Kooning 1918-1989 Amerikalı Ressam. Cleve Gray 1918-2004 Amerikalı Ressam. Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm
Edward Corbett 1919-1971 Amerikalı Ressam. Lester Johnson 1919-2010 Amerikalı Ressam. George Morrison 1919-2000 Yerli Amerikalı Ressam/Heykeltıraş. Gene Davis 1920-1985 Amerikalı Ressam. Karel Appel 1921-2006 Alman Ressam. Norman Bluhm 1921-1999 Amerikalı Ressam. Nell Blaine 1922-1996 Amerikalı Ressam. Robert de Niro Sr. 1922-1993 Amerikalı Ressam. Grace Hartigan 1922-2008 Amerikalı Ressam. Jules Olitski 1922-2007 Ukraynalı/Amerikalı Ressam. Theodoros Stamos 1922-1997 Amerikalı Ressam. Sam Francis 1923-1994 Amerikalı Ressam. Paul Jenkins 1923-2012 Amerikalı Ressam. Jean Paul Riopelle 1923-2002 Kanadalı Ressam. Richard Stankiewicz 1923-1983 Amerikalı Assemblage Artist. Antoni Tapies 1923-2012 İspanyol Ressam. Kenneth Noland 1924-2010 Amerikalı Ressam. Joan Mitchell 1926-1992 Amerikalı Ressam. Helen Frankenthaler 1928-2011 Amerikalı Ressam. Al Held 1928-2005 Amerikalı Ressam. Rita Letendre Born 1928 Native Canadian Ressam. Cy Twombly 1928-2011 Amerikalı Ressam. Jasper Johns Born 1930 Amerikalı Ressam/Heykeltıraş. Raphael Collazo 1943-1990 Amerikalı Ressam , Ümit Kara Ressam Ankara Türkiye. Joseph Marioni Born 1943 Amerikalı Ressam. Soyut Dışavurumculuk Akımı, Abstre Ekspresyonizm