Modernizm Sanat Akımı

Modernizm Sanat Akımı kültürel eğilimleri ve değişikliklerle birlikte, 19. ve erken 20. yüzyıllarda  Batı toplumunda geniş kapsamlı dönüşümler ortaya çıktı, bir felsefi bir değişimdi. Modern endüstriyel toplumların gelişimin neticesinde şehirler hızlı büyüdü. Birinci Dünya Savaşı korkular Aydınlanma düşüncelerinin reddedilmesine neden oldu ve birçok modernist dini inancı reddetti.

Modernizm bir dizi kültürel şokların etkisiyle kuruldu. Bu büyük şokların ilki 1. Dünya Savaşı’dır, 1914 ile 1918 Avrupa’yı kasıp kavurmuştur. Bilimin ve teknolojinin vaat ettiği, Aydınlanma’nın beslediği evrensel insan fikri yerle bir olmuş, kıta Avrupası üzerinde büyük katliamlar meydana gelmiştir. Elbette bu vahşetin sonunda derin bir korku ve endişe kalmış insanlar geleceğe umutsuzlukla bakmaya başlamışlardır. 

Modernizm merkezi meşgalesi insanın bilinç ve bilinçaltıdır. Romantik dünya görüşünün aksine, ilerleme ve büyüme yerine modernist aydınlar çürüme ve bireyin büyüyen yabancılaşmasını koyar. Modern toplumun makinesel yapısı, sanatsal dürtüye kişiliksiz kapitalist ve karşıt olarak algılanmaktadır.

Modernizm, genel olarak, geleneksel formlar büyüyen şehirlere pratik bir şekilde uygulanmaya çalışılmasıdır. Şair Ezra Pound  “yeni yapı” için geçmişin artık kullanılmayan kültürü olarak görmesi hareketin mihenk taşı oldu.

Modernizmin önemli bir özelliği,  resim, şiir, bina, vb oluştururken kullanılan süreçler ve malzemelerle ilgilidir: Tekniklerin kullanımı sırasında geleneksel öz bilinçle ironilere başvurulmuştur. Modernizm açıkça gerçekçilik ideolojisini reddetti. Kuruluş, yeniden, tekrarlama, revizyon ve parodi ile geçmişin öz-bilincini kullanıldı.

Bazı düşünürler sanat ve diğer disiplinlerde modernizmi, öz bilince dayanma ve kendi kendini referans olarak göstermeyi bir mod olarak tanımlar. Batı’da bilim ve teknoloji ile doğayı yeniden şekillendirme olarak görenler de vardır. Bu açıdan bakıldığında, modernizmde ilerleme geri çekilir. Sanattan ticarette, felsefeye, varoluşun her yönüyle yeniden incelenmesini teşvik eder. Estetik bir iç gözlem olarak modernizme odaklanır. Bu Birinci Dünya Savaşı teknolojinin kullanımına özgü reaksiyonlarda; Samuel Beckett, Friedrich Nietzsche gibi (1844-1900) dönemini kapsayan sanatçıların eserlerinden anti-teknolojik ve nihilist yönler dikkat çeker.

Pedestal Table in the Studio 1922 Andr? Masson 1896-1987 Bequeathed by Elly Kahnweiler 1991 to form part of the gift of Gustav and Elly Kahnweiler, accessioned 1994 http://www.tate.org.uk/art/work/T06819

Victoria Dönemi İngiltere’si hızlı gelişen ve kentleşen bir ülkedir. İnsan Haklarının çok düşük olduğu, işçilern köle olarak görüldüğü ve bir kesimin hızlı zenginleştiği bir dönemdir. Toplumun tüm dinamiklerin toplu bir şekilde değiştiği ve adalet kavramının yitirilidiği bir ortamda Modernizm kent emekçi sınıfların yaşamlarını iyileştirmek için sanatın yardımcı bir rol alabileceğine dair  güçlü duygular vardı.

Manet Modernizmin resimdeki (1832-1883), habercisiydi. Kendi gerçekçiliklerinin yeterince dürüst olmadığını varsayımına dayanarak resimle bir memnuniyetsizlik belirtmek için harekete geçti. Akılcılık da rakiplerini etti .

Modernizm Sanat Akımı Ünlü Ressamlar, Yazarlar, Heykeltraşlar

Piet Mondrian, Egon Schiele, Ludwig Mies van der Rohe’s, Reina Sofía, Pablo Picasso, Jean Metzinger, André Masson, Edward Johnston, Marjorie FitzGibbon,  Marcel Proust, Virginia Woolf, Robert Musil, Dorothy Richardson, Ezra Pound