Vincent Van Gogh, Patates Yiyenler

Vincent Van Gogh, Patates Yiyenler

Hollanda'da marjinal bir hayat yaşarken kendi kendine çizmeyi ve resim yapmayı öğrenerek, burjuva portre sanatını ve romantik anlatıyı, doğanın ham bir incelemesi ve sert soğuk zeminden geçimini sağlayan köylüler lehine reddetti. İzlenimciliği keşfetmesinin arifesinde, Van Gogh kendini köylü yaşamının bir ressamı olarak gördü - Baudelaire'in modern yaşamın ressamı olarak nitelendirdiği şehirli ressam Flaneur'a popüler bir alternatif. Theo'ya: "Köylü yaşamını günün her saatinde sürekli gözlemleyerek," diye yazdı, "buna o kadar dahil oldum ki, nadiren başka bir şey düşünüyorum."

Bu resim, Van Gogh'un Nuenen çevresinde yaptığı köylü portre çalışmalarından ortaya çıkmıştır. Yüzleri ve elleri iri, topraksı, sanki kazdıkları topraktan yapılmış gibi. Onların basit akşam yemeği kutsaldır; sanki zengin adamın enfes ziyafetinden aldığı bu patates ve kahve yemeğinden daha fazla zevk ve sosyal paylaşım alıyormuş gibi ciddi, kararlı ve bir şekilde heyecanlılar.

Genç kadının, herhalde kocasına bakan gözleri olağanüstüdür. İçlerinde hayranlık var; Van Gogh, sırtlarını sıvazlayan tüm çabalarına rağmen, bu insanların cinsel olarak canlı olduklarını ima ediyor. Sağdaki yaşlı çift arasında da bir bağ var. Sırtı bize dönük olan kız masanın etrafındaki daireyi tamamlıyor.

Her şeyin üstünde, geceyi, terörü ve soğuk dünyayı temsil eden mağaramsı alanda bir sıcaklık havuzu oluşturan kandilin karikatürize kırmızı ve sarı alevi vardır. Tüm toplulukları için bu insanlar hayatlarının acımasızlığının farkındadırlar; soldaki adam, kahve döken kadın gibi düşüncelere dalmıştır. Adaletsizliği düşünüyor olabilirler.

Patates Yiyenler, Van Gogh'un sanat ve toplum hakkındaki fikirlerini sentezlediği ilk iddialı resmidir: onu sadece köylülerin değil, aynı zamanda köylülerin resmi olarak tasarlamıştır. Yine de Van Gogh asla sıradan bir gerçekçi değildi; görsel coşku olarak yüklü bir resim duygusu vardı. Theo'ya bu resmi açıklayan mektubunda, kendi ışıltılı kombinasyonlarını dokumacıların kullandıklarıyla karşılaştırarak renk teorisini detaylandırıyor.

Van Gogh mütevazi bir sanata olan inancını asla terk etmedi. Arles'daki The Yellow House'a empoze ettiği rustik estetik, The Potato Eaters ile tanınabilir bir şekilde aynı dünyaya aittir. En soldaki köylünün hasır koltuklu tahta sandalyesine bakın: Bu, 1888 tarihli Van Gogh'un Sandalyesi tarafından ölümsüzleştirilen türden.

Bu resmin karanlık ortamı ve manevi derinliği, Van Gogh'un en sevdiği ressamlardan biri olan Rembrandt'ı çağrıştırıyor.