Titian, Bakire Varsayımı

Titian, Bakire Varsayımı

Hıristiyan sanatının en ilham verici eserlerinden biri olan Titian'ın bu sunağı kuşkusuz Venedik Okulu'nun en büyük Rönesans tabloları arasındadır. Venedik'teki türünün en büyük eseri (22 fitten uzun), Titian'ın şehirdeki ilk büyük sipariş çalışmasıydı ve boyaması iki yılını aldı. S. Maria Gloriosa dei Frari Fransisken Bazilikası'ndaki yüksek sunağın üzerinde asılıdır, burada rengi ve devasa boyutu kilisenin diğer ucundan görülmesini sağlar. Mayıs 1518'de açılışı yapıldığında, genç sanatçıyı Venedik'teki Yüksek Rönesans sanatının önde gelen figürü haline getirdi. Ve bu sadece devasa boyutu değil, aynı zamanda devrim niteliğinde bir kompozisyondu. Çünkü kiliselerin içindeki daha önceki dini resimler, heykel benzeri azizler ve kraliyet Madonnas ile nispeten durağan iken, Titian'ın figürleri enerji ve yaşamla dolup taşmakta, bu da esere muazzam bir duygusal güç ve drama kazandırmaktadır. Parlak Venedikli neoklasik heykeltıraş Antonio Canova (1757-1822) bu eseri dünyanın en güzel tablosu olarak tanımladı. 1818'de sunaktan kaldırıldı ve 1919'da Frari'ye iade edilmeden önce bir asır kaldığı Venedik Güzel Sanatlar Akademisi'ne transfer edildi.

Titian, İncil sanatının bu enfes eserini üç bölüme ayırdı. En alt kısım, öğrencilerin Meryem'in Göğe Kabulü’ne tanık olduğu karasal düzlemi temsil eder; orta bölümde, Meryem Ana, bir melek sürüsü ile çevrili olarak, Tanrı'nın kendisini beklediği Cenneti temsil eden üst bölüme doğru yükselir. Resmin yıldızı, elbette, katı görünümlü bulutların üzerinde bir perdelik girdap içinde yukarı doğru yükseltilmiş olarak gösterilen Madonna'dır. Roma Katolikliğinde önemli bir olayı tasvir eden eser, tüm Batı sanatında olmasa da Rönesans sanatında Meryem'in Cennete kabul edildiği anın en ünlü tasviridir. Kişi onun sadece bir kurtuluş sembolü olmadığı, aynı zamanda Venedik'in de bir sembolü olduğu hissine kapılıyor.

Bakire'nin üzerinde, göksel bölge altın ışıkla kaplanmıştır (iddiaya göre Venedik mozaik sanatı geleneğine saygıyla), altındaki gölgeli topraktaki havariler (Aziz Peter, Aziz Thomas ve Aziz Andrew) mucizevi bir şekilde sersemletilir ve aynı zamanda kurtarıcıları olan İsa'nın annesini kaybetmekten de perişan oluyorlar. Kalması için yalvarırlar ama bakışları çoktan Cennete çevrilmiştir. Orada, aşağıdaki çocuklarına katı ama üzgün bir yüzle bakan, yüzü Empresyonist tarzda boyanmış, Tanrı figürünün bekleyişi görülüyor.

Günümüzde Titian, zengin, şehvetli renk kullanımı ve radikal resim tekniği ile ünlüdür. Fırçalar dolusu renk pigmenti, resmin üzerinde yüzüyor gibi görünüyor. Renkleri ustaca ele alışı eserde de açıkça görülmektedir: kırmızılı iki öğrencinin Madonna ile nasıl bir piramit oluşturduğuna ve gözlerimizi Tanrı figürünün kırmızı cübbesine nasıl çektiğine bakın.