Sandro Botticelli, İlkbahar Primavera

Sandro Botticelli, İlkbahar Primavera

Sandro Botticelli, “Bahar” (Primavera) anlamına gelen tablosu, Floransa'daki Uffizi Müzesi'nin en büyük eserlerinden biridir, resmin tam olarak neden çizildiği bilinmemektedir. Olasılıkla 1482 Mayıs'ta Lorenzo di Pierfrancesco'nun (Lorenzo the Magnificent Medici'nin kuzeni) evliliği için yaratılmıştı. Sandro Botecelli, dönemin güçlü Medici aristokrat ailesinin koruması altında çalışmaktaydı. Ölçüleri 2.03 m x 3.14 m ve Uffizi Gallery 'de bulunmaktadır. Arthipo, size sadece sanatsal baskılar sunar, basılan eserler orijinal eserlere birebir benzer ve estetik kriterler dikkate alınarak tablolar özenle hazırlanır, sonra profesyonel ressamlar tarafından sanatsal açıdan incelenir.

Sandro Botticelli, İlkbahar Yağlıboya Tablo Hikayesi, İncelemesi ve Çözümlemesi

Resimde, turuncu bir koruda bir grup figür görünmektedir. Dikkat edilmesi gereken ilk nokta, perspektif kullanılmış olmasıdır. Ön Rönesans dönemine kadar perspektif uygulaması azdır. Genelde resim bir odak noktasının ertrafında çizilirdi. Figürler uzun, ince ve oldukça zarif görünmektedir.

Sandro Botticelli, Bahar tablosunun merkezinde Roma tanrıçası, Venüs yer almaktadır. Onun varlığı, o dönemde Floransa'da popüler olan klasik dünyadaki hümanist ilginin bir yansımasıdır. Kafası hafifçe eğik, sağa doğru işaret eden idealize edilmiş bir kadın olarak tasvir edilmiştir. Onun üstünde gözü kapalı bir aşk tanrısı ve arkasında, üstündeki ağaç dalları Venüs'ü rahatça çerçeveleyerek bir kemer oluşturmuştur.  Ağaçtan kemer Venüs'ün ayrıcalıklı bir konumu olduğunu göstermektedir.

En solda, Mayıs ayı tanrısı Merkür, kış bulutlarını uzaklaştırmaktadır. Merkür elit kanatlı sandaletleri tarafından kolayca tanımlanabilir.

Sandro Botticelli, Primavera tablosunda Merkür'ün sağında ise Üç Güzeller adlı önemli bir grup vardır. Bir tür dansa karışmış görünen bu kadınlar, Üç Graces'in eski bir tasvirinden sonra Botticelli tarafından modellenmiştir. Dans eden kadın figürleri önemlidir, çünkü hepsi ideolojiye işaret eden ve resimdeki döngüye dair bilgi vermektedir. Üç kadın; İffet, Güzellik, Sevgi'nin kadınsı erdemlerini temsil ederler. Romalı yazar Seneca, onlara "herkesin gözünde saf, kusursuz ve kutsal olarak atıfta bulunur. Kadınların başında bu tür saflığı simgeleyen incileri görebiliriz. Giysileri, dantel gibi çok hafif ve şeffaftır. Üç Kadın, Cupid’in aşk oklarının ucundadır.

Sağ tarafta, Zephyrus'un batı rüzgârını içeren bir grup figür vardır. Chloris adında bir nimf almak üzeredirler. Onu kendi başına almayı başardıktan sonra evlenirler. Sonra Chloris, Bahar tanrıçası olan Flora'ya dönüşür.Flora elbisesinde toplanmış çiçekleri atarak tasvir edilir. Bu hem ilkbahar hem de doğurganlığı simgeleyen bir metafordur.

Sahneyi bir bütün olarak ele almak faydalı olacaktır. İlkbahar'a ve Mayıs ayına kadar olan ittifaklar, Üç Kadın bahar ayında yapılmış bir düğünü işaret etmektedir. Turuncu renkli bir bahçe dikkat çekmektedir. Mediciler portakal ağacını aile sembolü olarak benimsemiştir. Resim Lorenzo di Pierfrancesco'nun yatak odasına yerleştirilecektir. Düğünden sonra eşi ilk kez resmi ilk kez görecekti.

Sanatçının ünlü tablolarından biridir. Kullandığı teknik bakımından  sanatçının bakış açısını yansıtır. Aynı renk ve biçimselliğe farklı eserlerinde de rastlanır. Renklerin tonu, çizgiliğin koyuluğu, perspektif ve derinlik, hayal dünyamıza sanatçının ayak izlerini bırakır.