Edouard Manet, İmparatorun İcrası I Maximilian II

Edouard Manet, İmparatorun İcrası I Maximilian II

“İmparator Maximilian'ın İnfazı”, Édouard Manet'nin 1867'den 1869'a kadar, İmparator I. Maximilian'ın idam mangası tarafından infazını tasvir eden bir dizi tablodur. 

Maximilian 1864'te Meksika'ya geldi. Saltanatı boyunca devrik cumhurbaşkanı Benito Juárez'e sadık güçlerin önemli muhalefetiyle karşılaştı ve kısa ömürlü İkinci Meksika İmparatorluğu, Napolyon'un 1866'da Fransız birliklerini geri çekmesinden sonra çöktü. 1867'de yakalandı, bir askeri mahkemede ölüme mahkum edildi ve 19 Haziran 1867'de General Miguel Miramón ve Tomás Mejía ile birlikte idam edildi.

Manet, Cumhuriyet davasını destekledi, ancak Goya'nın 1808'in Üçüncüsü'nden büyük ölçüde etkilenen bir resim üzerinde çalışmaya başlamak için ilham aldı. Resmin bu son versiyonunda, Meksikalı askerler, o zamanlar birçok orduda ortak olan 19. yüzyıldan kalma tarla elbisesi giymişler. Manet, Fransız askerleriyle karıştırılabilecekleri ironinin farkına vardı. Kırmızı bere takan çavuş, III. Napolyon'u andırıyor. Gerçekte, yürütme beceriksizdi ve bir darbe gerekliydi.

1868-1869'da boyanmış son eser, şimdi Kunsthalle Mannheim tarafından düzenleniyor. Tablo sol alt köşede Manet tarafından imzalanmıştır, ancak iki yıl sonra boyanmasına rağmen Maximilian'ın 1867'deki infaz tarihini taşır.

Siyasi hassasiyetler, Manet'nin III. Napolyon döneminde (1808 – 1873) resimlerini Fransa'da sergilemesini imkansız hale getirdi.

Maximilian ve iki generali 1867'de kurşuna dizilerek idam edildi. Manet, III. Napolyon'un siyasi hırsı ve beceriksizliğinin kurbanı olarak görülen Maximilian'ın ölümüyle çok öfkelendi. Manet, yürütmenin destansı bir ölçekte sanatsal tedaviyi hak ettiğine karar verdi. Bu hasarlı tablo, 1867 ve 1868 yılları arasında yaptığı dört versiyonun ikincisidir. Manet, figürlerin boyutlarındaki farklılıklar nedeniyle resmin bu versiyonundan vazgeçmiştir. 1883'te çekilen bir fotoğraf, tuvalin sol tarafının kaldırıldığını ve resmin başka bir yerde hasar gördüğünü gösteriyor. Bu çalışmanın bir kısmı Manet tarafından kesildi, ancak büyük kısmı onun ölümüyle tamamlandı. Manet'nin ölümünden sonra ailesi tuvali kesti ve ayrı ayrı parçaları sattı. Hayatta kalan parçalar Degas tarafından alındı ve 1918'de Ulusal Galeri tarafından satın alındı. Nihayet 1970'lerin sonlarında tek bir tuval üzerinde birleştirildiler.