Adem'in Yaratılışı, Michelangelo

Adem'in Yaratılışı, Michelangelo

Adem'in Yaratılışı (İtalyanca: Creazione di Adamo), İtalyan sanatçı Michelangelo'nun, Sistine Şapeli'nin tavanının bir parçasını oluşturan, c. 1508-1512. Tanrı'nın ilk insan olan Adem'e hayat verdiği Yaratılış Kitabından İncil'deki yaratılış anlatısını gösterir. Fresk, karmaşık bir ikonografik şemanın parçasıdır ve Genesis'ten bölümleri gösteren panel serisinin kronolojik olarak dördüncüsüdür.

Resim sayısız taklit ve parodi halinde yeniden üretildi. Michelangelo'nun Adem'in Yaratılışı, tüm zamanların en çok kopyalanan dini tablolarından biridir.

Tanrı, dönen bir pelerine sarılmış, yaşlı, beyaz sakallı bir adam olarak tasvir edilirken, sol alttaki Adem tamamen çıplaktır. Tanrı'nın sağ kolu, yaşam kıvılcımını kendi parmağından Adem'inkine vermek için uzanmıştır; sol kolu, Tanrı'nın ki gibi bir pozla uzatılmıştır; bu, insanın Tanrı'nın suretinde ve benzerliğinde yaratıldığını hatırlatır.

Tanrı'nın etrafındaki on iki figürün kimliği ve anlamı hakkında birçok hipotez formüle edilmiştir. İlk olarak İngiliz sanat eleştirmeni Walter Pater (1839–1894) tarafından önerilen ve artık yaygın olarak kabul edilen bir yoruma göre, Tanrı'nın sol kolu tarafından korunan kişi, figürün kadınsı görünümü ve Adem'e bakışı nedeniyle Havva'yı ve on bir figürü temsil eder. diğer figürler sembolik olarak Adem ve Havva'nın doğmamış soyunun, tüm insan ırkının ruhlarını temsil eder. Bu yoruma, esas olarak Katolik Kilisesi'nin ruhların önceden var olduğu öğretisini sapkın olarak gördüğü gerekçesiyle karşı çıkılmıştır. Sonuç olarak, Tanrı'nın arkasındaki figürün aynı zamanda Meryem Ana, Sofya (Bilgelik Kitabında bahsedilen bilgeliğin kişileşmesi), kişileştirilmiş insan ruhu veya "eril yapılı bir melek" olduğu öne sürülmüştür.

Adem'in Yaratılışının genellikle "Tanrı insanı kendi suretinde yarattı, onu Tanrı'nın suretinde yarattı" alıntısını tasvir ettiği düşünülür. Michelangelo'nun konuyu ele alışı için ilham kaynağı, 'babanın sağ elinin parmağından' (digitus paternae dexterae) sadık bir konuşma yapmasını isteyen bir ortaçağ ilahisi olan "Veni Creator Spiritus"tan gelebilir.