Leonardo da Vinci Hayatı, Çocukluğu, Yetişkinliği, Cinselliği

Leonardo da Vinci Hayatı, Çocukluğu

Leonardo da Vinci Hayatı, İtalya’nın Tokana bölgesinde tepeler arasında Anchiano köyünde, 15 Nisan 1452 gayrimeşru bir çocuk olarak doğan Leonardo da Vinci’nin babası Floransalı bir noter olan Ser Piero, annesi Caterina adındaki genç bir köylü kadındı. Leonardo beş yaşına geldiklerinde Tokana kasabasında yaşayan dedesinin yanına taşındılar.

Leonardo da Vinci’nin Eğitimi

Leonardo da Vinci’nin daha çocukluğunda diğer yaşıtlarından farklılığı ortaya çıkmaya başlamıştı.İlkokulda okuma, yazma ve matematik eğitimi almıştı ama onun asıl sanatla tanışması 14-15 yaşlarında Floransa’da Andrea del Verrocchio’nun yanına çırak olarak girmesi sayesinde olmuştur. Uzun bir süre Verrocchio’nun yanında çalışan Leonardo da Vinci,  metal işleme, deri sanatları, marangozluk, çizim, resim ve heykel gibi alanlarda geniş bir teknik bilgiye sahip olmuştur. Zaten çıraklık döneminde aldığı bu geniş eğitim yelpazesinin izi yarattığı eserlerde ki farklılıklarda ortaya çıkmıştır.
Verrocchio, heykeltıraş, ressam ve bir kuyumcuydu. Haraketli insan figürlerine karşı ciddi bir ilgisi vardı. Verrocchio’nun bu özelliklerinin Leonardo’nun sanatsal oluşumunda önemli bir yeri vardı. Bu bakış açısı klasik resim tarzının durağan yapısıyla karşılaştırıldığında devrimciydi.

Verrocchio Atölyesindeki Günler

Leonardo da Vinci çıraklığını tamamladıktan sonra Verrocchio dükkanında asistan olarak kaldı. İsa’nın Vaftizi ustası ile yaptığı ilk çalışmaydı. Leonardo da Vinci iki melekten birini, Mesih’e son rötuşları ekledi. Vaftizci Yahya İsa’yı kutsarken iki melek İsa’nın sol tarafında oturmaktadır. Usta ve yardımcı işbirliği Rönesans döneminde çok rastlanır bir durumdu. İsa’nın Vaftizi tarz olarak yumuşak geçişlerle gölge ışık karşıtlığı üzerine kurulmuş bir yapıttır. Giorgio Vasari dediği gibi “yumuşak birlik,” aynı zamanda özel aydınlatma mevcuttur ve melek başları ile vücut, peyzaj derinliği sarmal sırayla resmedilmiştir.

O zamanın atölye geleneği uyarınca çıraklar, ustalarına ısmarlanan eserlerin ikinci üçüncü derecedeki yerlerini kendileri doldururlardı. Nitekim Verrochio’ya 1479 da Pistoja kilisesi için ısmarlanan Madonna’nın büyük bir kısmı Lorenzo di Credi’nin elinden çıkmıştı. Aynı suretle Vallombroso manastırı papazları tarafından İsa’nın vaftizi konulu bir tabloyu üzerine alan Verrochio tabloya konulacak bir melek figürü yapma işini de Leonardo’ya vermişti. İşte o zaman usta, ıstırap ve ümitsizlik saatinin çaldığını duyar, tablosuna çırağı tarafından eklenen melek karşısında sanatının ne kadar aşılmış olduğunu acı, acı anlar. Giorgio Vasari’ye inanmak gerekirse:

Bir çocuğun kendisinden daha iyi resim yaptığını görmekten öfkelenen Verrochio o günden itibaren bir daha eline fırça almamaya karar verir.

Bugün hâlâ Floransa’da Uffizi müzesinde görülebilen bu diz çökmüş melek, o tertipli ve soğuk tabloda, yolunu şaşırmış bir ışın demeti gibidir.

Leonardo’nun başkası tarafından yapılmış bir esere eklediği eşi görülmemiş bir figürle başlayan sanat hayatı sürekli sürprizlerle, gözlerini kapadığı 1519 yılına kadar sürüp gider. Onun hayatından bazı sayfalara göz atanlar, bu hayatta, tuhaflıklar görebilirler. Leonardo, Floransa sokaklarında garip ve muhteşem elbiseler içinde dolaşmaktan, binilmesi güç atlara binmekten, para ile kuşlar satın alıp onlara özgürlüklerini kazandırmaktan zevk alırmış.

Leonardo’nun gerçek kişiliğini anlamak için, dehasının çocukluklarından başka bir şey olmayan bu ayrıntıları aşmak gerekir.

Leonardo da Vinci’nin İlk Eserleri

Leonardo da Vinci hayatında ilk yaptığı olarak bilinen ilk eseri Arno’dur; 1473 yılına tarihlenen ve kabataslak bir manzara resmi olan eser, mürekkepli kalemle çizilmiştir. Sanata olan tutkusu giderek artan Leonardo da Vinci yirmili yaşlarında Floransa’da usta sanatçı olarak kendi atölyesini kurdu. Ancak beş yıl daha Verrocchio ile ortak işlere devam etti. Verrocchio’nun  “İsa’nın Kaftanını Tutan Genç Melek” tablosunu ve “İsa’nın Vaftizi” isimli eserini Leonardo da Vinci ile beraber tanımladığı sanılmaktadır.

Leonardo da Vinci’nin Zor Yılları

Her yetenekli insanda olduğu gibi Leonardo da Vinci’nin de düşman edinmesi çok zor olmadı. Onun eserlerinin gölgesinde kalmaya başlayan ressamların yaydığı dedikodular yüzünden eşcinsellikten yargılandı. Floransa’da bir yerel mahkemenin 1476 yılına ait tutanaklarında Leonardo da Vinci’nin dört genç erkekle eşcinsel ilişkiye girdiği ve bu yüzden sürgün ya da ölüm cezasına çarptırılması gerektiğini öne süren  suçlamalar bulunmaktadır.  Ancak Leonardo Da Vinci tüm suçlamalardan beraat etmiş olmasına rağmen iki yıl boyunca çalışma izin belgesi alamamıştır. Çünkü eşcinsellik ortaçağ döneminde oldukça gizli kapaklı yaşanan bir durumdu, toplumsal olarak kabul edilmesini bırakınız, konuşulması dahi mümkün değildi. Kilisenin krallıkların yönetimindeki baskısı ciddi boyutlardaydı.

Leonardo da Vinci’nin Cinsel Hayatı

Leonardo da Vinci hayatı bazılarına göre cinsel açıdan hem kadına hem de erkeklere karşı soğuktu, bazıları ise onun kadınlarla gizili kapaklı ilişkiler yaşadığını, bazıları da eşcinsel olduğunu iddia etmektedir. Rönesans’tan bu yana bu tartışma son bulmamıştır. Eşcinsel olduğunun iddia edilmesinin sebebi yirmili yaşlarında bu suçlamayla yargılanmış olmasıdır, elbette davanın sadece iftira olması da mümkündür, zaten suçlamadan beraat etmiştir. Bu dönemde Salai adlı biri sürekli olarak hayatında yer etmiş ve tüm hatalarına rağmen Leonardo da Vinci ona karşı nazik davranmıştır, Salai ile münasebeti 20 yıl kadar sürmüştür ama bu arkadaşlığın bir ilişki olduğuna dair herhangi bir kanıt yoktur. Ancak Leonardo da Vinci’nin hem kadınlardan hem de erkeklerden aynı anda hoşlanmış olması da mümkündür. Bir başka alternatif görüş ise Leonardo da Vinci’nin platonik eşcinsel olduğudur. Bu tartışma günümüzden bakıldığında yararsızdır. Zira hiçbir şey onun yaptıklarını değiştirmeyecektir.

Leonardo da Vinci Hak Ettiği Yere Ulaşıyor

Floransalı hükümdarı Lorenzo de Medici 1482 yılından Milan hükümdarı Ludovico Sforza’ya barış için hediye etmeyi tasarladığı Gümüş Lir’i yapmak için Leonardo da Vinci’yi görevlendirdi. Fırsattan yararlanan Leonardo, askeri bir mühendis tarafıyla da Sforza’nın gözüne girmeyi başardı. Kurduğu iyi ilişkiler da Vinci’nin kuvvetli tavsiye mektupları elde etmesiyle sonuçlandı. Filizlenen Rönesans dönemi onun kafasındaki devrimci fikirleri ortaya çıkarmak için yeterli özgürlük ortamını sağladı. Bir yandan askeri makineler çizimiyle uğraşırken asıl dehası gelişmeye devam etti. Sforza’nın himayesinde olması ona istediği tüm çalışmalarla ilgili imkan ve güven verdi.

Leonardo da Vinci  Kısa Venedik Seyahatinden Floransa’ya Dönüyor

Leonardo da Vinci Venedik’te birkaç yıl geçirdikten sonra 1500’lü yılların başında Floransa’ya geri döndü. 1500 yılında Leonardo da Vinci büyük bir adam olarak anıldığı Floransa’ya geri döndü. Genç bir usta Aziz Anne ile Bakire ve Çocuk için kendi komisyonunu kurdu. Bu tema geleneksel Mesih’in soyağacı göstermek için oldukça şematik bir biçimde sunulmuştu. Leonardo organik ilişkiye rakamları ile gülümseyen, dolambaçlı çizerken de kavramsal bir model oluşturdu. Soyut bir formül ve yaşam doğrudanlığı.
Bir süre Cesare Borgia için askeri mühendis olarak çalıştı. Askeri inşaat projeleri, kent planları ve topografik haritalar tasarladı. Machiavelli ile birlikte Piso Arno nehrinin yönünü değiştirerek şehri düşman saldırılarına karşı koruma planları yaptı.

Leonardo da Vinci’nin Son Yılları

1513 yılında Leonardo Fransa Kralı tarafından onurlandırıldı, 1516 yılına kadar Roma’da kaldı. Aktif sosyal yaşam ve sanatsal çevrelerden uzak kalmayı yeğledi. Yalnız geçirdiği zamanlarda bilimsel çıkarımlarını yazmakla meşgul oldu. Fransız Kralı 1. Francis,  onu ilk ressam, mimar ve mekanik unvanını verdi ve Cloux’da bir kır evi bağışladı. Leonardo da Vinci hayatı bu kır evinde 2 Mayıs 1519 tarihinde öldü.