Kırmızı rengin tonlarının elde edilmesi

Kırmızının tonları

Kırmızının tonları Kırmızılıkların içinde demir mürekkebatı bulunanlar gerek ışığa gerekse diğer renklerle karıştırıldığı takdirde bozulmayan bir karaktere sahiptirler.

Sağlam Kırmızılar şunlardır:

• Ocre Rouge
• Rouge de Venise
• Rouge de Pouzzoles
• Terre de Sienn brûlée
• Rouge de cadmium-Vermillon

Yanmış ocre kırmızısı ve kırmızı toprak renkleri, demir oksidine sahip topraklardır. Gayet kapatıcı renklerdir. Bu demir oksitli toprak-kil biraz ısıtılırsa san- kırmızı olur. Burada boya maddesi demir oksididir. Eğer bu demir oksitli toprak alçı taşından temizlenmiş olursa ışıklı bir kırmızı sarı elde edilmesi mümkün olur.

Bu boya zehirli değildir. Rouge de Venise, çeşitli adlar altında piyasaya sürüldüğünden ressamları müşkül bir duruma sokabilir. Bu bakımdan burada bu adları kaydediyoruz: Rouge Anglais, Rouge indien, Rouge de Pom- pei ve İran kırmızısı. Bu renkde bir demir oksit karışımıdır. Kızdırıldığı zaman mora kaçan koyu bir hal alır. İngiliz kırmızısı ekseriyetle piyasada alçı ile karışıktır. Eğer karışık ise freskde kullanılmamalıdır. Bu renk yağlı boya yapıldığı takdirde % 40-60 arasında yağ tutar. Çok güzel örtücüdür. Üst üste ve her türlü çalışmağa müsaittir.

BESİM ÜZERİNE

Rouge de Pouzzoles,

Bu renk daha eski çağlar^ heri kullanılan bir renktir. Pompei’de kireçle beraber kullanılmış bir çimentodur. Freskde üst üste çalışmada boyalan birbirlerine bağlayıcı bir rolü vardır. Bütün tekniklerde itimat edilebilir bir renktir. % 40 yağa ihtiyaç gösterir. Bu toprak kızdırıldığı takdirde yanmış oc- re’lar meydana gelir.

Rouge de cadmium, Haklı olarak, çok sağlam olduğundan resimde değeri büyüktür. Vermillon de mercure yani cinabre’ın yerini de tutar. Çünkü Pouge de cinabre (vermillon de mercure) ışığa karşı dayanıksız olup çabuk kararır. Bu bakımdan rougê de cadmium’un yeri, resimde çok önem taşır. Yağlı boya yapılırken içine balmumu konulması iyi olur. % 40 yağ kabul eder. Tempe- reda tüpün içinde çabucak katılaşır. Vernose yeşili ile karıştırılırsa kararır.

Terre de sienn Brûlée

Bütün tekniklerde kullanılabilir. Venedikli ressamlar tarafından ten rengi yapmakta önemi verilmiştir. Fakat Venedikliler bu rengi demir oksitleri ile beraber kullanmışlardır. Bu demir oksitlerini terre de sienn brûlée sıcak ve ateşli bir hale koyar. Kimyevî araştırmalar Rübens’deki et renklerinin cinabre, ocre ve kurşun beyazından meydana getirildiklerini göstermiştir. Martin Knoller kendi el yazma eserinde (Der Ardaier, 1768) sienne toprağım çok kuvvetli yakarak açık kırmızı bir sienna elde ettiğini ve bu açık kırmızı rengin, duvar resminde cinabre’m açık havadaki resimlerde tamamen yerini tutabileceğini yazmaktadır.

Kırmızılar arasında kullanılabilecek kadar sağlam görünenler:
Carmin de Cochenilles Garances
Vermillon de mercure
Carminln, Laque’lar adı altında birçok çeşitleri olmasına rağmen dayanıklı bir durumu yoktur.

Krapplack kırmızısı

Garances, Almanların Krapplack dedikleri bir renktir. Kızıl kök nebatının köklerinden alınan boyayıcı maddenin kil içinde çökeleğinden elde edilir. Çok güzel bir renk olmasına rağmen maalesef dayanıklılığı geçicidir. Ticarette açık, koyu renkler halinde satılır. Fresk’de kireçle temasa gelince ölür.

Bu Garance renginin suni yapılanı vardır ki buna Alizarin-Krapplack denir. Açık- koyu renklerde olduğu gibi mor olanı da vardır. Zehirli değildir. Oldukça ışığa karşı dayanıklı olup kullanılabilir. % 70 yağa ihtiyaç gösterir. Beyaz üzerine sürüldüğü vakit çatlar. Eğer diğer renklerle beraber kullanılırsa bu mahzuru kalkar. Bir miktar kurşun beyazı ile kanşr tırılırsa çatlama önlenir. Alizarm-Krapplack’dan yağlı, suluboya ve tempera boyası yapılabilir.

Vermillon de mercure, cinabre, Almanların Zinnober dedikleri renktir. Bir cıva ve kükürt bileşimidir. Tabii olarak tabiatta da bulunur. Bugün piyasada satılan vermillon de mercure suni olarak elde edilmektedir. Gramaj bakımından ağır bir boyadır. Bunun için % 20 yağ yutar. Gayet kapatıcı bir karakteri vardır. Buna rağmen kuruması çök uzun zamana ihtiyaç gösterir. % 2 balmumu ilâvesi yağla karışmasında elzemdir.

Eski üstadlar cinabreln ışığa karşı dayanıksız olduğunu bildiklerinden bu rengin üzerine krapplack (garance ile glacé) olarak çalışıyorlardı. Kurşun üstübeci ile yapılmış yağlı boya ile biraz karışması ışığa karşı vaziyetini biraz sağlamlaştırmaktadır. Tabii cinábre Suni olarak elde edilene nazaran çok daha meziyetlidir. Vernik de bu rengin ışıktan gelecek zararını kısmen önler.