Realizm Sanat Akımı

Realizm Sanat Akımı, romantiklerin; varlığı ve hayatı ruhun kaderine bağlayan lüzumundan fazla şahsi sanatının, bir tepki yapması doğaldı. Elbette arkasından bir halk sanatı gelecekti.

Nasıl ki romantizm klasizme bir başkaldırı sayılabilir ise gerçekçilik yani realizm ise, hem klasizme hem de romantizme bir başkaldırı sayılabilir.

Romantizmin dramatik biçimlere, kalıplara karşı olan tutumu realizmin yolunu açmıştır. Bu akım 19 yy. Avrupası’ nda görülen toplumsal ve ekonomik değişimlerden epeyce etkilenmiştir.

Realizm nedir ?

1839 yılında ortaya çıkan bu akım; akademilerdeki saygın resim yapıtlarına, saygın insanları, dini konuları, saray ve saray yaşantılarını, seçkin kişilerin portrelerini ve doğayı olduğundan daha güzel göstererek güzel manzaraların işlenmesi gelenegine karşı çıkar. Konu ve üslup bakımından yaşamı ve doğayı olduğu gibi yansıtma, biçimleme anlayışı ile toplumun yaşamını gerçek boyutlarıyla ortaya seren Realizm anlayışı içinde, doğadaki oranlar, plastik değerler, renk ve ışık değerleri aynen yansıtılmaya çalışılır.

Bir bölüm sanatçı 1848 devrimi sırasında ,Fransa’ da Barbizon Kasabasında , Constable’ nin öğretisini izlemek ve doğaya yeni bir gözle bakmak için bir araya geldi. Bunlardan birisi olan François Millet, bu öğretiyi manzaralardan figüre geçerek genişletmeyi kararlaştırdı. Köy yaşamından sahneleri gerçekte oldukları gibi yapmak , tarlada çalışan erkek ve kadınlar çizmek istedi. Bunun devrimsel bir şey sayılmasını düşünmek ilginçtir. Ama geçmişin sanatında , çiftçiler Bruegel’ in onları resmettiği biçimde gülünç köylüler olarak görürler genellikle.

Millet ‘in eseri : frau beim brotbacken

Realizm’in amacı nedir?

Amaç, sanatı klasik ve romantik akımların yapaylığından kurtarmak, çağdaş eserler üretmek ve konularını öncelikle yüksek sınıflar ve temalarla ilgili değil, toplumsal sınıflar ve temalar arasından seçmekti. Realizmin amacı, günlük yaşamın önyargısız, bilimsel bir tutumla incelenmesi ve bir bilim adamının klinik bulgularına benzer nesnel bir bakış açısıyla ortaya konmasıdır

Ünlü sanatçıları kimlerdir ?

Fransa’da realizmin başlıca ustaları Millet, Courbet, Daumier’dir.

Millet

Köylü hayatının ressamlarındandır. Çok fakir idi. Bütün ömrünü Paris civarında bir köyde, Barbizon’da geçirdi.

Onun köylüsü kır şiirinin şahıslarından olmayıp, zahmet çeken gürbüz bir işçidir. Bu köylüler, kaba yünlüler giymiş oldukları ve elleri nasırlı bulunduğu halde yine Poussin’in kahramanlan gibi düşünmektedirler. Ufkun üzerinde heybetli ama, yıpranmış görünür ve parlak bir sadelikle, toprakla insan arasındaki çok eski savasın hüznünü anlatırlar
Millet’in ünlü tablosu ‘Başak toplayan Kadınlar’ ında dramatik veya öyküsel bir şey olduğu söylenemez. Hasat zamanında bir tarlada çetin işlerine dalmış 3 kişi sadece. Bu eserde kırların saflığını anımsatan bir şey de bulamazsınız.

Gustave Courbet

Bu akımı en iyi şekilde tanımlayan ressam Gustave Courbet “ Ben hiç melek resmi yapmadım, çünkü hiç melek görmedim.” demiştir

Anladığım kadar zamanımın halini, düşüncelerini, âdetlerini ifade etmek, sadece bir ressam değil bir adam olmak istiyorum. Gâyem yaşayan sanatı verebilmektir.

Bu akımın adını koyan kişi Gustave Courbet (1819-1877) olmuştur.1855 yılında , bir barakada açtığı kişisel sergisine ‘Le Realisme, G.Courbet (gerçekcilik, G.Courbet ) adını verdi. Courbet’in gerçekçiliği , sanatta bir devrimin başlangıcı olacaktı. Doğadan başka kimsenin öğrencisi olmak istemiyordu Courbet. Onun özniteliği ve programı, Caravaggio’ nunkine yakındı bir bakıma. Zarifliği değil gerçeği arıyordu .

Aşk ve ihtirasla resim yapıyordu. Geleneklerin kurallarına aldırış ettiği yoktu. Bunun için uzun zaman kıymeti bilinmedi.

Courbet, kendisini, sırtında resim araç gereçleri ile kırda yürürken resmetmiştir. (1854) Bir dostu ve koruyucusunun onu selamlamasını konu edinen tabloya Courbet ‘ Günaydın Bay Courbet’ adını vermiştir. Akademik sanatın , etkilemeye yönelik tablolarına alışkın birisine bu tablo çocukça görünmüştür mutlaka. Ne zarif duruşlar, ne gözü hemen etkileyen renkler var.

Bu sade sıralanışıyla karşılaştırınca, Millet’in ‘’Başak Toplayan Kadınlar’ ı bile hesaplanmış izlenimi vermektedir. Bir ressamın kendini aylak gibi ceketsiz betimlemesi , saygı değer ressamlara ve onların tayfasına hakaret etmek gibi bir şeydi. Herhalde Courbet’in uyandırmak istediği izlenim de buydu. Tablolarının ; zamanının geçerli alışkanlıklarına karşı bir protesto olmasını, kendini beğenmiş ‘kentsoyluları sarsmasını’ geleneksel kalıpların ustaca kullanımına karşı sanatsal kendiliğindenliğin ve uzlaşmazlığın değerini haykırmasını istiyordu.

Daumier

Hem gravürcü hem ressam olan bu sanatçı, ifade gücü eşsiz bir karikatürcü idi. Elde ettiği netice bakımından daima başarılı bir kolaylıkla şekillerle oynar. Karikatürleri zamanın müstebid hükümetini sarsmakta, bir çok nutuklardan ve makalelerden daha tesirli olmuştur.

Realizm ve Heykel Sanatı ,Rodin

Zamanımıza en çok tesiri olan heykeltraş Rodin’dir. Şekli görülmedik bir cür’etle kullanırdı. İlk bakışta mulaj’ın zıddı bir heykel cinsiyle uğraşıyor-) sanılır. İfadeli modle’ye her türlü doğruluğu ve zarafeti kurban eder görünüyordu. Sanki insan madde ten, manen olduğu kadar perişan olabilirmiş gibi, ihtirasları son hadlerine götüren taşkın şekil bozuklukları yapmaktan çekinmiyordu.

Rodin’in figürleri ızdırap ile yahut ihtirasla gayret veya ümitsizliğe tamamiyle büzülme veya gevşeme halindedir. O, heykele XIX. yüz yılın sonunda, Delacroıx’ nın resme soktuğu realiteyi sanatçının duygusuna bağlı kılan lirizmi getirdi. Lakin bu teşebbüs heykel de, resimdekinden daha fazla göze çarpar. Zira resim, temelinden itibarı bir sanattır, birçok fantezilere yatar. Oysa ki realist bir sanat olan heykel, bize daima realitenin görünüşlerine uymaya mecburmuş duygusunu verir.

Doğru olmayan bir modle’yi, yanlış bir renkten daha zor kabul ederiz. Zaten heykeldeki lirizmin tehlikesi açıktır. Bir sanatçı tabiatı istediği gibi şekillendirebilir; fakat deha sahibi olmak şartıyla.

Realizm Akımı Ünlü Sanatçılar

Gustave Courbet, Ilya Repin, Jean-Francois Millet, Rosa Bonheur, Winslow Homer, Thomas Eakins, Andrew Wyeth