Leonardo Da Vinci’nin Çizimleri ve Taslakları

Leonardo Da Vinci’nin çizimleri ve taslakları

Leonardo da Vinci’nin çizimleri ve taslakları, çalışma yöntemini ve sanat yapıtlarını nasıl planladığını gösterir. Büyük altar panolarından özel portrelere kadar, sipariş ne olursa olsun, her çalışma basit bir taslakla başlardı. Leonardo da Vinci’nin taslakları pek çok konuda döneme ve ruhuna ait bilgiler de aktarmaktadır.

Leonardo’nun tasarım yeteneği, yıllar içinde binlerce sayfaya ulaşan eskiz defterlerinde açığa çıkar. Bu defterler, onun üretim yöntemini gösterir.

Leonardo Da Vinci’nin çizimleri

Leonardo Da Vinci’nin çizimlerinde kullandığı yöntem

Leonardo sol eliyle çizerdi. Bir taslak ya da detaylı bir çizim için kalem, dolmakalem, tebeşir ve tüy gibi çeşitli araçlar kullanırdı. İnce bir gümüş telin kalemin ucuna geçirilerek kullanıldığı gümüş uç tekniğini severdi. Bu yöntemle özel kağıtlara, çıkması mümkün olmayan izler bırakılırdı.

Leonardo Da Vinci’nin çizimleri birer konu kağıdı idi

Yıllarca kalemle çalışıldıktan sonra, profesyonel sanatçılar artık bu yönteme geçmişlerdi. Leonardo Da Vinci, çizimlerinde, boyutları 32 x 44,6 cm olan büyük kağıtlar kullanıyordu. Bu ona, kağıt üzerinde birden çok taslak yapma fırsatı veriyordu. Buna, Carlo Pedretti (d.1928) adlı bir Leonardo araştırmacısı tarafından “konu kâğıdı” adı verilmişti. “Konu kâğıdı”na Leonardo, aklındaki fikirleri dökerdi: Bir baş çiziminin yanında bir siper, bir kol ya da bir el gibi, devam eden projeleriyle ilgili şeyleri çizerdi.

Leonardo Da Vinci’nin çizimlerine teknik bakış

Vasari’ye göre Leonardo da Vinci, çocukluğu sırasında “çizmekten ve çalışmaktan hiçbir zaman yorulmamıştır.” Ne yazık ki, çıraklık öncesi çalışma yöntemlerini gösterecek olan çizimler günümüze kalmamıştır.

Daha sonraki eserlerinden Kedili Meryem ve Çocuk Isa’nın (1478 civarı) taslağına baktığımızda, Leonardo’nun Meryem’in başının konumunu belirlemeye çalıştığını görüyoruz. Çocuk ve kedinin detayları ise Leonardo’nun en sevdiği çalışma aracı mürekkep kalemle çizilmiş. Giotto’yu anımsatan oturan model için kumaşlı bir çalışmasında ( 1475-8 civarı), kumaşın bir bölümü çizildikten sonra detaylı bir şekilde boyanıp, chiaroscuro tekniği kullanılarak, giysinin yumuşak katları ve beden hatlan vurgulanmıştır.

Leonardo Da Vinci’nin çizimleri ve insan yüzleri

Leonardo zamanının büyük bir bölümünü Milano sokaklarını dolaşıp, ilginç yüzlü insanlar arayarak geçiriyordu. Son Akşam yemeği ndeki 13 figür için, farklı ifadelere sahip farklı insanlar bulmanın zorunlu olduğunu hissediyordu. Buradaki taslakta, figürleri grotesk bir boyuta taşımıştı.

Leonardo da Vinci ya da Francesco Melzi’ye atfedilen yukarıdaki sayfada, büyük olasılıkla gerçek hayattan çizilmiş yedi tane baş ve yüz profili vardır. Bazı figürler, Leonardo’nun başka bir sayfadaki deseninden doğrudan

kopyadır. Leonardo ya hızlı bir şekilde not defterine çizerek ya da aklında tutarak, birçok farklı başın değişik kombinasyonlarını çizerdi. Onun görüşüne göre, korkunç bir yüz kolay hatırlanırdı. Yöntemini, 1492-1510 tarihli Trattato della pittura’nın (Resim Üzerine inceleme) “Yalnızca bir kere görülen kişinin profili nasıl yapılır,” başlığında anlatmıştır.

Leonardo, incelemelerinde yüzün fizyolojik özelliklerinin ifadenin detaylarıyla olan ilişkisinden söz eder. Daha sonraki yazarlar grotesk özellikleri kişinin zihinsel durumuyla ilişkilendirmişlerdir. Aynı zamanda bu çizimin sahibi olan, tarihçi ve sanatçı Giorgio Vasari’ye göre çizimdeki kişi, “çingeneler kıralı Scaramuccia”dır. Başkaları bunun, kayıp bir resim olan Isa’nın Aşağılanması’ndaki seyircilerden biri için eskiz olduğunu düşünmektedir. Bu, Leonardo’nun çizdiği en büyük grotesk baştır. (Yukarıda )

Yukarıdaki eskiz büyük olasılıkla modele çok benzeyen bir çalışma olsa da, Leonardo bu şişman ve kel adamı karikatürize etmiştir. Kişinin fazla kiloları, bedenin hacmini vurgulayan birkaç kalem darbesiyle belirtilmiştir. Geniş bir alın altında çökük gözler, kancalı ya da kırık bir burun, çıkıntılı bir çene ve gerdan, Leonardo’nun özellikleri farklılaştırarak pek çok farklı yüz yaratma yönündeki kuramını desteklemektedir. Bu çizim, onun diğer yaşlı ve kel adam çizimlerine de benzer.

Rönesans elbiseli kız çizimi

Bu küçük tebeşir çizim, önceleri 19. yüzyıla ait bir Alman işi sayılıyordu ama Vinci’deki Museo Ideale’nin müdürü Alessandro Vezzosı, 2008’de bu çizimin Leonardo’ya ait olduğunu iddia etmiş ve bu, Oxford Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümünden emekli Profesör Kemp tarafından 2009 yılında doğrulanmıştır. Profesör Kemp resme La Bella Principessa adını vermiştir, çünkü resimdeki genç kadının, Ludovico Sforza ve metresi Bernardina de Corradis’in kızı Bianca Sforza olduğunu düşünmektedir. Çizimde, Leonardo’nun şimdi Vatikan Müzesinde olan yarım kalmış Aziz Hieronymus tablosundakine uyan bir parmak mührü ve avuç içi mührü bulunmuştur.

Leonardo’ya atfedilen yukarıdaki çizim, aşağıya doğru bakan güzel bir kadını betimliyor. Başındaki bant, üzerindeki saç örgülerini ve altındaki lüleleri vurguluyor. Çizim, Andrea del Verrocchio’nun Meryem ve Çocuk Isa (1470 civarı) resmindeki Meryem’e benziyor. Bu çizim büyük olasılıkla o resmin bir kopyasıdır. Yakından bakıldığında, çizimin üzerinden pek çok kez geçildiği ve farklı araçlar kullanıldığı görülüyor. Bu nedenle, çizimin kesin olarak Leonardo’ya ait olduğu söylenememektedir.Bu gibi bazı leonardo da vinci’nin çizimleri atölyesindeki öğrencilerinin de katkısıyla son haline ulaşmıştır.

Leonardo Da Vinci’nin çizimleri Fizik-Mekanik-Mühendislik

Da Vinci çizimleri Sadece sanat alanında değil , mekanik , mühendislik ,mimari ve anatomi alanında da mevcuttur. Bu çizimlerde Da Vinci’nin çok yönlü bilimsel düşüncesinin yanında .Aslında bilime de sanatsal bakış açısıyla baktığını görürüz.

 

 

 

Leonardo Da Vinci’nin taslakları

Leonardo Da Vinci’nin taslakları günümüze ne kadar ulaşabildi ?

Leonardo’nun ne kadar taslağının kaybolduğu tartışma konusudur ve tarihçilerin görüşleri farklıdır, ama büyük olasılıkla tüm taslakların yarısı ila beşte dördü arasındaki sayı da taslak kayıptır.