Sistina Şapeli Vatikan’da, Papa’nın resmi ikametgâhı olan, mimar Giovanni dei Dolci tarafından Papa IV. Sixtus için inşa edilen Vatikan Sarayı’ndaki papalık şapeli. Michelangelo‘nun Rönesans freskleriyle ünlüdür.
Sistina Şapeli Tarihi, Mimari Yapısı, Eserleri
Sistina Şapeli asıl adı Cappella Magna olarak bilinen şapel, şuanki ismini 1473 – 1481 yılları arasında mimar Giovanni dei Dolci tarafından şapeli restore eden Papa IV. Sixtus’dan almıştır. O zamandan bu yana şapel dini, sanatsal ve sivil papalık etkinliklerine ev sahipliği yapan bir yer oldu. Dini bağlamda Sistine Şapeli, başlıca papalık törenlerinin yeridir ve Kutsal Kardinaller Koleji tarafından bir boşluk olduğunda yeni bir papa seçilmesi için kullanılır. 1492’den başlayarak, basit tuğla bina, kardinallerin yeni bir papaya oy vermek için toplandığı çok sayıda papalık toplantısına ev sahipliği yaptı. Şapelin çatısındaki özel bir baca, toplantının sonuçlarını yayınlıyor, beyaz duman bir papanın seçildiğini gösteriyor ve siyah duman hiçbir adayın henüz üçte iki çoğunluğu elde edemediğini gösteriyor.
Sistina Şapeli Mimari Yapısı, İç Mekanları, Önemli Eserleri
Burada incelediğimiz freskler bizi Vahiy’in içeriğinin dünyasına tanıtıyor. İnancımızın gerçekleri burada her yönden bizimle konuşuyor. İnsan dehası, onları eşsiz güzellikte giydirmek için onlardan ilham aldı. Kutsal Peder John Paul II, Son Yargının restorasyonunun tamamlanması vesilesiyle 8 Nisan 1994’de kutlanan Kutsal Ayin sırasında Homily’de telaffuz edilen bu sözlerle, Kutsal Peder John Paul II, Hz. resimler, tıpkı bir kitabın resimleri gibi, Kutsal Yazılarda ifade edilen gerçekleri daha anlaşılır kılmaya hizmet eder.
Sistine Şapeli, adını eski Cappella Magna’yı 1477 ile 1480 yılları arasında restore ettiren Papa Sixtus IV della Rovere’den (1471’den 1484’e kadar olan papa) alır. Duvarların 15. yüzyıla ait dekorasyonu şunları içerir: sahte perdeler, Musa’nın Öyküleri (güney) ve giriş duvarları) ve İsa’nın (kuzey ve giriş duvarları) ve Papa portreleri (kuzey ve güney ve giriş duvarları). Başlangıçta Pietro Perugino, Sandro Botticelli, Domenico Ghirlandaio ve Cosimo Rosselli’den oluşan bir ressam ekibi tarafından, kendi mağazaları tarafından desteklenen ve aralarında Biagio di Antonio, Bartolomeo della Gatta ve Luca Signorelli’nin öne çıktığı daha yakın asistanlar tarafından yapıldı.
Ademin Yaratılışı, Michelangelo, Sistine Şapeli
Tavan İskelesinde Matteo d’Amelia yıldızlı bir gökyüzü çizdi. Fresklerle ilgili çalışmalar 1481’de başladı ve 1482’de sona erdi. Bu aynı zamanda mermerde şu eserlerin tarihidir: paravan, koro tezgahları (korocuların yerlerini aldığı yer) ve girişin üzerindeki papalık arması kapı. 15 Ağustos 1483’de Sixtus IV yeni şapeli kutsadı ve onu Our Lady of the Assumption’a ithaf etti. Sixtus IV’ün yeğeni Julius II della Rovere (1503-1513 arası papa), dekorasyonu kısmen değiştirmeye karar verdi ve işi 1508’de Tavanı ve duvarların üst kısmındaki lunetleri boyayan Michelangelo Buonarroti’ye emanet etti. Çalışma Ekim 1512’de tamamlandı ve Tüm Azizler Bayramı’nda (1 Kasım), II. Julius ciddi bir Ayinle Sistine Şapeli’nin açılışını yaptı. Dokuz merkezi panel, Yaratılıştan İnsanın Düşüşüne Kadar Yaratılış Hikayelerini gösterir. Tufan ve ardından insanlığın Nuh’un ailesiyle yeniden doğuşu. Bunda tufan suyu, Mesih tarafından kurtarılanlardan yeni bir insanlığın ortaya çıktığı Vaftiz suyunun peygamberlik niteliğinde bir işareti olarak görülür. Köşeliklerin arasındaki boşluklarda anıtsal tahtlara oturmuş beş Sibyl ve yedi Peygamber görüyoruz. Dört köşede pandantiflerde İsrail’in Mucizevi kurtuluşu, köşebentlerde ve lunetlerde (kuzey ve güney ve giriş duvarları) İsa’nın Ataları vardır. 1533’ün sonlarına doğru Clement VII de’ Medici (1523’den 1534’e kadar papa) Michelangelo‘ya sunak duvarına Son Yargı’yı boyayarak Sistine Şapeli’nin dekorasyonunu daha da değiştirme görevini verdi. Bu, 15. yüzyıl fresklerinin, yani Havariler arasında kabul edilen Bakire sunak parçasının ve Perugino tarafından boyanmış Musa ve İsa Öyküleri’nin ilk iki bölümünün kaybına neden oldu. Bu freskte Michelangelo, Yeni Ahit metinlerinin ışığında Mesih’in görkemli dönüşünü göstermek istedi. Sanatçı, güçlü çalışmasına 1536’da III. Paul’un papalığı sırasında başladı ve 1541 sonbaharında tamamladı. Michelangelo, olağanüstü sanatsal yeteneklerini kullanarak, Tanrı’nın görünmeyen güzelliğini ve görkemini görünür biçimlere çevirmeye çalıştı ve Tekvin’in sözleriyle rehberlik etti. Sistine Şapeli’ni “insan bedeni teolojisinin tapınağı” yaptı.
Sistina Şapeli İç Mekan
Giriş duvarının freskleri 16. yüzyılın ikinci yarısında yeniden boyandı: Hendrik van den Broeck, Ghirlandaio tarafından İsa’nın Dirilişi tablosunu yeniden boyarken, Matteo da Lecce, 1522’de kapı yıkıldı. Sistine Şapeli’nin freskleri 1979-1999 yılları arasında tam bir restorasyon geçirdi. Müdahalede ayrıca IV. Sixtus’un kantoria, paravan ve arması gibi mermer parçalar da ele alındı. Yüksek Pontiff seçimi için Conclave Şapel’de yapılır.
Sistina Şapeli Nerededir, Nasıl Gidilir, Yol Tarifi, Ziyaret Saatleri, Giriş Ücreti
Adres: 00120, Vatikan Müzeleri, Vatikan, Roma
Vatikan müzelerine yürüyerek, metroyla veya otobüsle ulaşılabilirsiniz. Metro durakları Ottaviano ve Cipro’dur. 8-10 dakikalık kısa bir yürüyüşle müzeye giriş sağlanılabilir.
Pazartesi – Perşembe 10:00 – 20:00, Cuma – Cumartesi 10:00 – 22:00
Pazar günleri kapalıdır
Giriş: 17 Euro, Sistina Şapeli bileti için ayrı rezervasyon yaptırmanıza gerek bulunmayıp Vatikan Müzesi bileti ile Sistina Şapeli’ne giriş yapabilirsiniz.
Vatikan’da katı bir kıyafet kuralı vardır, şort yok, şapka yok, göğüs dekoltesi yok, çıplak omuz yok. Yazın oradaysanız, klima yoktur ve bunaltıcı gelebilir.